مفهوم معنا و معنویت در حکمت ایرانی تفاوتی نداشته و هر دو دلالت بر آگاهی و اعتقاد انسان به وجود خالق عالم و درک عالم هستی از جنبه روحانی آن دارد.

هند ازجمله سرزمين هايي است که از گذشته هاي دور داراي تمدن هاي متنوعي بوده است. همين امر باعث شده اين کشور از ديدگاه معماري غني و متنوع باشد. ورود اسلام به هند و شکل گيري حکومت هاي اسلامي باعث شکل گيري نوع خاصي از معماري اسلامي در شبه قاره شده است.

صنعت ساخت نانوتکنولوژی، بدون اتلاف انرژی، بدون محصول جانبی و بدون تفاله است و به واقع سازگاری کامل با محیط دارد.

تعریف و کاربرد واژه نما در فرهنگ لغت، نشان دهنده این موضوع است که نمای ساختمان چیزی منفک از ساختمان نیست و فارغ از پوششی نهایی برای مقاومت در برابر شرایط جوی، بیان کننده عملکرد ساختمان (انطباق فرم ساختمان با عملکرد آن)، منش، کردار تفکر ساکنان، به مثابه لولایی اجتماعی، ف

خانه، مکاني است که اولين تجربه هاي بيواسطه با فضا، در انزوا و جمع در آن صورت مي گيرد و «خلوت» با خود، با همسر و فرزندان، با والدين و خواهر و برادر و ديگران همه و همه بي تعرض غير در آن ممکن مي گردد. خلوت در مسکن از ضروريات هر محيط مناسب براي زيست انسان به شمار مي رود.

امروزه خلوت و فضاي شخصي به عنوان هاله اي نامرئي، کمتر مورد توجه طراحان در معماري خانه هاي عصر حاضر قرار گرفته است. دقت در معماري ايرانِ پيش و پس از اسلام نشان مي دهد که چنين فضاهايي همواره به عنوان يک مکان خصوصي در برخي بناهاي با کارکرد خاص وجود داشته است.

کاربندي (رسمي بندي) يکي از عناصر معماري نظامند در پوشش هاي معماري سنّتي است، که همزمان علاوه بر جنبه هاي معماري و زيبايي شناسانه از حيث سازه اي نيز داراي قابليت بارپذيري است.

با توجه به تقدس امامزاده ها و فرهنگ زیارت قبور در ایران معماری امامزاده ها دارای دو وجه بیرونی(نمادین و تبلیغی) و درونی (مردم وار و ساده) هستند که در جهت تعریف وجه بیرونی بنا تلاش شده شکوه و عظمت و ماندگاری بنا بر حسب شرایط اقلیمی و امکانات آن دوره خود در بیشترین میزان

در شکل هاي مختلف موجود در طبيعت نسبت هاي معيني را مي توان مشاهده کرد. اين نسبت هاي هندسي تابع اصول انتزاعي و فراطبيعي با اعتقاد بر مقدس بودن موضوع خود و داراي يک زبان نمادين با ويژگي هاي روحاني دانسته شده اند، از اين رو آنها را هندسه مقدس ناميده اند.

محدوده جغرافیایی معماری اسلامی ایران را باید در قلمرو اصلی جغرافیایی فرهنگ ایران و نه در مرزهای سیاسی امروزی ایران جستجو کرد، قلمرو وسیعی که نجد ایران را در برگرفته و از یک سو، به کوههای دربند در غرب دریای مازندران و از سمت مقابل به رود سند در پاکستان امروزی و از دیگر س