در این مقاله، سفری به دنیای شگفت‌انگیز رابط مغز و رایانه (BCI) خواهیم داشت؛ فناوری‌ای که از دل پژوهش‌های علوم اعصاب بیرون آمده و حالا به‌سرعت به سمت کاربردهای روزمره حرکت می‌کند.

چگونه ممکن است یک برگ ساده‌ی گیاه، بدون هیچ مدار الکترونیکی یا فناوری پیشرفته، از بسیاری از سلول‌های خورشیدی ساخته‌ی بشر کارآمدتر عمل کند؟ این سؤال سال‌ها ذهن زیست‌شناسان و فیزیک‌دانان را درگیر کرده بود.

اینترنت در چند دهه اخیر از یک ابزار لوکس به یکی از نیازهای اساسی زندگی انسان تبدیل شده است. از آموزش و پژوهش گرفته تا پزشکی، تجارت و حتی ارتباطات روزمره، همه و همه به اینترنت وابسته‌اند.

در دنیای فناوری، گاهی اوقات کوچک‌ترین اختراعات، بزرگ‌ترین تحولات را ایجاد می‌کنند. میکروربات‌ها دقیقاً نمونه‌ای از این پدیده هستند. این ربات‌های کوچک که ابعاد آنها از یک دانه کنجد تا چند میلی‌متر متغیر است، در حال بازنویسی قواعد علم پزشکی، صنعت و اکتشافات هستند.

کشف قوانین ساده و بنیادین طبیعت همیشه موتور محرک پیشرفت علم بوده است. از قوانین حرکت نیوتن گرفته تا معادلات شگفت‌انگیز نسبیت انیشتین، این روابط به‌ظاهر ساده بوده‌اند که به ما کمک کرده‌اند دنیایی به‌شدت پیچیده را بفهمیم.

عصر جدید پزشکی بازساختی

تراشه‌های نانو در سال ۲۰۲۵ به یکی از پیشرفته‌ترین و تأثیرگذارترین فناوری‌های جهان تبدیل شده‌اند. این فناوری فوق‌ریز، مرزهای پزشکی، رایانش، هوش مصنوعی و حتی تعامل انسان و ماشین را جابجا کرده است.

در دنیای مدرن، دیگر لازم نیست برای دیدن هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) به دنبال ربات‌های انسان‌نما در آزمایشگاه‌های پیشرفته بگردیم.

«برای اولین بار، فناوری ساخت اینترنت کوانتومی در مقیاس جهانی در دسترس است.»
 تیان ژونگ، استادیار دانشگاه شیکاگو، پس از دستیابی به پیشرفتی چشمگیر در افزایش فاصله ارتباطی کامپیوترهای کوانتومی

در دهه ۱۹۹۰ میلادی، وقتی اینترنت وارد خانه‌ها شد، کسی تصور نمی‌کرد در کمتر از سه دهه، فناوری‌ای ظهور کند که آن تحول بزرگ را کوچک جلوه دهد.