با توجه به اهمیت سازه های بتنی در زندگی امروزه و استفاده از بتن در سطوح مختلف، ترمیم قسمت های آسیب دیده سطوح بتنی به ویژه در بخش ترک ها بسیار مهم می باشد.

در معماری ایرانی به ویژه منظرایرانی توجه به جهات اصلی و جهت آسمان همواره مورد توجه بوده است به طوری که هانری کربن نیز در مقدمه کتاب اصفهان، تصویر یک بهشت، با تاکید بر این نکته، حوض آب راکد در حیاط مسجد را بازتابی از این اندیشه می داند.

از کاربردهاي نانوتکنولوژي در صنعت ساخت شيشه مي توان به محصولاتي مانند شيشه هاي خودتميز شونده، شيشه هاي کنترل کننده انرژي و شيشه هاي محافظ در برابر آتش اشاره کرد. در ساخت شيشه هاي خود تميز شونده از نانو ذرات دي اکسيد تيتانيوم استفاده مي شود.

تحقیقات طولانی از اوایل دهه ۱۹۹۰ بر روی فناوری ساخت پوشش با لایه های نازک آغاز شد. ۵ تا ۷ سال طول کشید تا یافته های آزمایشگاهی تبدیل به خط تولید ساخت شیشه های تمیز کننده شود و بالاخره در سال ۲۰۰۲ در دنیا به نحو گسترده ای مورد استفاده قرار گرفتند.

استفاده از نانو پوشش ها در جهت بهبود خواص و افزایش عمر سازه از دیگر کاربردهای فناوری نانو در حوزه ساختمان است. با استفاده از این فناوری می توان خواصی مثل تمیزکنندگی، لکه بری، ظاهر واضح و افزایش کیفیت و کارایی سطوح در ساختمان ها به وجود آورد.

بتن از پر کاربردترین مصالح ساختمانی است. این ماده مصنوعی بیشترین تولید سالیانه را دارد. همچنین می توان مصالح سیمانی و بتنی را از پر مصرف ترین مصالح ساختمانی دانست. بنابراین بتن مانند موتور صنعت ساختمان می باشد.

نانو تکنولوژی در معماری یک سبک جدید بشمار می آید که در قرن ۲۱ از هر لحاظ انقلابی در معماری ایجاد کرده، کاربردهای نانو در معماری باعث تغییرات بسیاری شده است که از مراحل ابتدایی طراحی تا مراحل نهایی و سرتاسر دوره زندگی ساختمان را شامل می شود.

در تزیینات و نقوش معماری اسلامی ایران اگرچه ممکن است بعضی از آنها در بعد ظاهری تنها کارکردی تزیینی داشته و در بعضی موارد تقلید از بناهای مشابه باشد ولی در غالب موارد همان گونه که برشمردیم تزیینات در خدمت خوانایی معماری و اهداف متعالی آن بوده است.

دوره تیموری سرشار از تحرک در ساخت و ساز بناهای گوناگون، از جمله مسکونی عام نشین در شکلی مطلوب تا کاخهای شاهی بود. تیمور به هنرمندان، خصوصا معماران توجه فراوان می کرد.

دوره ایلخانی را باید دوره بازسازی تخریب های مغول به دست ایلغار؟؟ مغول و عمرانی های جدید دانست. این آبادانی ها از ناحیه سلطانیه که مرکزیت ایران آن دوره را داشت، شروع شد و به دیگر شهرهای ایران رسید.