آسمان آبی یکی از آشناترین و در عین حال شگفتانگیزترین جلوههای طبیعت است؛ پدیدهای که هر روز بالای سرمان میبینیم، اما کمتر به چرایی آن فکر میکنیم. چرا آسمان آبی است؟ چرا هنگام غروب خورشید، این آبی آرام جای خود را به قرمز و نارنجی میدهد؟
در نگاه نخست، حافظ و فیزیک کوانتوم دو قلمروی بهظاهر بیارتباطاند: یکی جهان استعاره و عشق را میکاود و دیگری ذرات بنیادی و ریاضیات دقیق را. اما همین فاصلهٔ ظاهری، سرچشمهٔ جذابیت گفتوگوی میان این دو جهان است. حافظ میگوید:
اوایل قرن بیستم، آلبرت انیشتین با ارائه دو نظریه شگفتانگیز ــ نسبیت خاص (۱۹۰۵) و نسبیت عام (۱۹۱۵) ــ دنیای علم را از اساس متحول کرد.
ضربالمثلها فقط جملاتی کوتاه نیستند؛ آنها کپسولهای فشردهٔ داناییاند. در دل هر ضربالمثل، یک بینش روانشناختی، یک درس اخلاقی، یک هشدار رفتاری، یا یک قانون اجتماعی نهفته است؛ دانشی که نسلها بدون کتاب و دانشگاه منتقل کردهاند.
مولانا جلالالدین بلخی و فریدالدین عطار نیشابوری، دو ستون اصلی عرفان و ادبیات پارسی، جهان را نه صرفاً به عنوان صحنهای فیزیکی، بلکه به مثابه کتابی رمزآلود برای شناخت حقیقت مطلق میدیدند.
آینده مصرف گوشت و جایگزینهای آن در سالهای اخیر به یکی از بحثهای اصلی محافل علمی، اقتصادی و اجتماعی تبدیل شده است.
نوروپلاستیسیتی یا انعطافپذیری عصبی یکی از شگفتانگیزترین تواناییهای مغز انسان است؛ قابلیتی که به مغز اجازه میدهد در هر سن و شرایطی ساختار، عملکرد و مسیرهای عصبی خود را تغییر دهد.
هوشیاری هنوز یکی از اسرارآمیزترین و بحثبرانگیزترین موضوعات در علم و فلسفه است. پروفسور انیل ست، عصبشناس برجسته و سخنران مطرح TED، در یکی از سخنرانیهای خود به این پرسش بنیادین میپردازد:
در طول قرون متمادی معلمان متوجه این نکته شده بودند که مغز کودکان باید توسط عمل به تمریناتی ساخته شود که به تدریج سخت و سخت تر شده و به این ترتیب عملکرد مغز را تقویت کنند.
اختلالات خوردن می توانند بیماری های روانی مهلکی باشند. گمان می رود ۸ میلیون آمریکایی- ۷ میلیون زن و ۱ میلیون مرد- مبتلا به این اختلال باشند. از هر ۲۰۰ زن آمریکایی، یک نفر مبتلا به بی اشتهایی عصبی است.
