اگر هميشه با کودک خود جنگ و دعوا داريد، از اين ايده هاي صلح استفاده کنيد، شايد آرامش به خانه شما هم بازگردد. به طور مثال، اگر کودک اتاق به هم ريخته اي دارد و هميشه از بيرون يا مدرسه که مي آيد همه لباس ها و کيف خود را روي زمين پرت مي کند، لازم نيست مدام با او دعوا کنيد که بايد اتاقت را جمع و جور کني، لباس هايت را از رخت آويز آويزان کني، جوراب هايت را داخل سبد بيندازي، کيفت وسط اتاق نباشد و.... اين بحث ها هميشه بين مادر و فرزند هست و هيچ گاه هم به نتيجه نمي رسد. کودک به جاي حرف گوش دادن، در روي شما مي ايستد و مي گويد اين اتاق من است و دوست دارم به هم ريخته باشد. دوست دارم لباس هايم را روي زمين پرت کنم. از آنجا که اصولا واکنش هاي رايج والدين همچون فرياد کشيدن، غرزدن و تهديدهاي توخالي فقط باعث بدتر شدن اوضاع مي شوند، بهتر است از روش هاي هوشمندانه زير بهره بگيريد.
تشخيص اينکه چه چيزي ارزش دعوا دارد:
بهترين و هوشمندانه ترين روش در مقابل رفتارهاي بد کودک اين است که تشخيص دهيد کدام رفتار او ارزش جنگ و دعوا دارد. سعي کنيد در مورد مسائل کوچک، زبان به دندان بگيريد و جو خانه و رابطه خود با فرزندتان را براي هيچ و پوچ خراب و ناآرام نکنيد.
تاکتيک مفيد
در طول يک هفته، همه کارهاي فرزند خود را که موجب نارحتي و غر زدن شما مي شود، يادداشت و سه تا از آنها را انتخاب و روي آنها تمرکز کنيد. اگر به کارهاي اشتباه بيشتري از او گير بدهيد، ممکن است در روي شما بايستد. وقتي فقط روي سه موضوع تمرکز مي کنيد، بسيار سريع تر و راحت تر مي تواندي براي حل آنها راهکار پيدا کنيد. به طور مثال، مي توانيد حلقه بسکتبالي در اتاق کودک نصب کنيد و زير آن سبد بگذاريد تا لباس هاي کثيف خود را داخل آن پرتاب کند. به اين ترتيب، به حالت بازي، همه لباس هاي کثيف را داخل سبد لباس چرک ها مي اندازد.
هميشه سورپرايزي در آستين داشته باشيد
در حال کلي، والدين دوست دارند که فرزند از پيامد رفتارهاي زشت خود مطلع شود؛ اما اضافه کردن يک سوپرايز مي تواند به طور خوشايندي براي پايان دادن به بحث هاي بي پايان موثر واقع شود. به جاي اينکه براي هزارمين بار کيف مدرسه او را جمع کنيد و داخل کمد بگذاريد و مدام هم اعتراض کنيد، اين بار کار متفاوتي انجام دهيد. کيف او را داخل کمد خود قايم کنيد. هنگامي که کودک به دنبال دفتر و کتاب خود برود، آن را نخواهد يافت و از شما مي پرسد که کيفش کجاست؟ خيلي خونسرد در پاسخ از او بپرسيد که کجا کيفش را انداخته است؟
اين روش براي والدين بسيار زيرکانه است. وظيفه والدين آرام کردن شرايط و درست کردن اوضاع است؛ اما با اين کار به کودک اجازه مي دهيد تا کمي ترس و گيج شدن را تجربه کند. چندين دقيقه ( ۱۵ دقيقه) او را در اين شرايط باقي بگذاريد. سپس به او بگوييد که همه رفتارهاي ناشايست عواقب بدي هم دارد. اگر دوباره کودک رفتارهاي زشت خود را ادامه داد، به طور مثال به مدت يک هفته او را از بازي ويدئوي با کامپيوتر محروم کنيد.